ਆਲੋਚਨਾ / ਰਚਨਾ ਅਧਿਐਨ/ਰੀਵੀਊ
ਕੇਸਰ ਸਿੰਘ ਨੀਰ ਦੀ ਕੇਸਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਰਗੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ— ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ “ਰੁਪਾਲ”
by ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੇਸਰ ਸਿੰਘ ਨੀਰ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰੀ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਗਾਹੀ ਸੱਦਾ…
by ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਿਛਲੇ ਦੁੱਖ ਭੁਲਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਫਿਰ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਹੁਲਾਰੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰ ਵਸਤੂ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦਾ ਵਪਾਰੀਕਰਨ…
by ਜੇਕਰ 'ਮਨ ਹਾਲੀ ਕਿਰਸਾਣੀ ਕਰਣੀ ਸਰਮੁ ਪਾਣੀ ਤਨੁ ਖੇਤ' ਹੋਵੇ ਕਰਮਾਂ ਸੰਦੜਾ
ਰਚਨਾ ਅਧਿਐਨ/ਰੀਵੀਊ
ਸੀਤਲਤਾ ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਜੀਤ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ “ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ”— ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੁਪਾਲ
ਚੰਨ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਬੜੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਚੰਨ-ਮਾਮਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਚੰਨ-ਮਾਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਧਰੇ ਇਹ ਚੰਨ…
ਚੇਤੇ ਦੀ ਚੰਗੇਰ/ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਝਰੋਖੇ ‘ਚੋਂ
ਆਦਰਸ਼ਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ —ਪ੍ਰੋ. ਨਵ ਸੰਗੀਤ ਸਿੰਘ
by 8 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ (ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ) ਦਾ ਜਨਮ-ਦਿਵਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ 2013 ਦੀ 22 ਮਈ ਨੂੰ ਕਰੀਬ 92½ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ…
ਲੇਖ / ਵਿਚਾਰ/ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ
ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਬਨਾਮ ਉਡੀਕ ਘਰ (ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਦਾਸਤਾਨ ) — ਡਾ. ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ
by ਆਮ ਹੀ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ‘ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਦੇਰ ਹੈ ਹਨੇਰ ਨਹੀਂ’ ਪਰ! ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ…
by ਮਿੱਤਰ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੜੀ ਲੰਮੀ ਚੌੜੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਸੌਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਸੂਚੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ…
ਗੁਰਪੁਰਬ / ਵਿਸਾਖੀ
ਵਿਸਾਖੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼: ਆ ਨੀ ਵਿਸਾਖੀਏ (ਗੀਤ)/ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ/ਖ਼ਾਲਸੇ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਬੜਾ ਮਹਾਨ ਹੈ (ਗੀਤ)— ਗੁਰਦੀਸ਼ ਕੌਰ ਗਰੇਵਾਲ, ਕੈਲਗਰੀ, ਕੈਨੇਡਾ
by ਆ ਨੀ ਵਿਸਾਖੀਏ, ਤੂੰ ਆ ਨੀ ਵਿਸਾਖੀਏ। ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਬਾਤ ਕੋਈ, ਸੁਣਾ ਨੀ ਵਿਸਾਖੀਏ। ਪੰਜੇ ਨੇ ਪਿਆਰੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਜਾਤਾਂ ਦੇ। ਗੋਬਿੰਦ ਚਲਾਏ ਦੇਖੋ,…
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by 
by
ਮੁੱਖ ਪੰਨਾ/ਸੱਜਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਬਨਾਮ ਉਡੀਕ ਘਰ (ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਦਾਸਤਾਨ ) — ਡਾ. ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ
ਆਮ ਹੀ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਕਿ ‘ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਦੇਰ ਹੈ ਹਨੇਰ ਨਹੀਂ’ ਪਰ! ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ…
ਸੀਤਲਤਾ ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਜੀਤ ਦਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ “ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ”— ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੁਪਾਲ
ਅਨਮੋਲ — ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਕੁਮਾਰ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ- ਨਿਰਮੋਹੇ—ਰਿਵੀਊਕਾਰ : ਡਾ. ਸੰਦੀਪ ਰਾਣਾ
ਬਹੁਪੱਖੀ ਰਚਨਾਕਾਰ ਜਸਵੀਰ ਸਿੰਘ ਭਲੂਰੀਆ ਦਾ ਨਿਵੇਕਲਾ ਉਪਰਾਲਾ ‘ਨਵੀਆਂ ਬਾਤਾਂ’— ਹਰਦਮ ਮਾਨ
ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ — ਡਾ: ਸੁਖਦੇਵ ਗੁਰੂ